In de jaren negentig zijn de verschillende vormen van afwijkend gedrag opnieuw ingedeeld. Het borderline syndroom behoort tot de cluster B persoonlijkheidstoornissen en naar schatting drie procent van de Nederlandse bevolking leidt er in meer of minder mate aan. Het bijzondere bij borderline is dat het zich bij mannen kompleet anders manifesteert dan bij vrouwen althans de samenleving reageert er anders op.
Vrouwen die hun grenzen niet kennen, geen rekening houden met anderen, sterke verhalen ophangen, het wordt allemaal negatief geïnterpreteerd. In de privésfeer worden zij egoïstisch, onbetrouwbaar en als ruziezoeker aangemerkt en in de zakelijke sfeer maken zij de verwachtingen niet waar. Zij frequenteren de bakken van de uitkeringsinstanties en zij vormen de kurk waar menig coaching- en opleidinginstituut op drijven. Zij schrijven zich in voor de zoveelste cursus en haken vervolgens af.
Mannen die hun grenzen niet kennen, geen rekening houden met anderen, sterke verhalen ophangen, het wordt allemaal veel positiever geïnterpreteerd. In de privésfeer lopen zij over hun partner heen, brengen zij geleende spullen nooit of kapot terug maar met een pot bier en sterke verhalen is dat zo vergeten. In de zakelijke sfeer wordt het gedrag zelfs aangemoedigd werk jatten van anderen, het zonder scrupules tillen van klanten, de broodje aap verhalen het wordt allemaal abusievelijk als managementkwaliteiten aangemerkt.
28 Procent van de managers zou inmiddels onder een van de cluster B persoonlijkheidstoornissen worden gediagnosticeerd en in de financiële sector nog meer omdat daar de klanten makkelijker te tillen zijn. Maar de manlijke borderliner komt niet bij de psychiater, hij maakt carrière en trekt een spoor van vernieling achter zich aan. Pesten op het werk kost 1,5 miljard per jaar en de helft daarvan komt voor rekening van de leidinggevenden. (uitzending Zembla)
De manlijke borderliner loopt letterlijk over alles en iedereen heen en besodemieterd zijn collega's, zijn klanten, zijn partner en uiteindelijk ook zijn baas. En als eindelijk de loopbaan is gestuit dan gaan we gewoon door als interim manager, het koude saneren, het besodemieteren van toeleveranciers, het schofferen van klanten het is de psychopathologische interim-manager op het lijf geschreven.
Hij doet het goed in onze samenleving, de manlijke borderliner is overal en politici, leden van raad van bestuur die klagen over moreel verval, gebrek aan normen en waarden in de financiële sector en bedrijfsleven moeten vooral de hand in eigen boezem steken. De blaaskaken, die met hun tempobeurs over de ruggen van hun medestudenten afstuderen staan al in de startblokken, om geselecteerd te worden voor de managementtrainee programma's, waar het laatste restje geweten en moreel besef er nog uitgeslagen wordt.
bron: http://www.deondernemer.nl/
| < Vorige | Volgende > |
|---|