
Het gaat goed. Al een hele poos. Ik weiger om me rot te voelen. Ik eis van mezelf dat ik normaal doe. Natuurlijk klinkt dat allemaal heel tegenstrijdig. En dat besef ik ook. Maar, ik laat het me niet beinvloeden. Zoals ik al eerder schreef zit ik ook in een groep. Daar zit een dame. Laat ik haar A noemen. Ik kende haar al van een vorige opname. En zij is alles wat ik niet wil zijn. Ze zeurt en klaagt en het is nooit goed. Iedere week heeft ze crisis.









